Fizyczny akt kopania jest czymś, co nigdy nie przestaje fascynować.
Nasze stopy były bardzo ważne od samego początku. Zabierają nas z jednego miejsca do drugiego a więc są najlepszym, własnym środkiem transportu.

Jak więc stały się bronią?

Tradycyjnie, ręce zawsze były używane do ataku i obrony i najlepiej jeśli przy tym trzymały coś takiego jak kij lub kamień. Działo się tak ponieważ ręce (szczególnie dłonie) są często zbyt ważne i delikatne, by można je było wykorzystać do walki. (W każdym razie przed konkretnym przygotowaniem i treningiem). Potrzebujemy ich do innych rzeczy i nie przydadzą się, jeśli zostaną złamane, pocięte, czy jeszcze w jakiś inny sposób uszkodzone.

Nasze ręce są stworzone do zadań wymagających zręczności; jak zbieranie malin, dekorowanie ciasta czy chociażby zawiązywanie butów i zapinanie guzików.

Więc jeśli człowiek nie chce zranić swoich delikatnych dłoni, jaka część ciała jest dobrą bronią?
Noga. Jest znacznie bardziej wytrzymała niż ręka i właściwie dość łatwa w użyciu. Chodzenie i bieganie nie sprawia trudności. Kopanie to umiejętność, która wymaga tylko nieco treningu.

Czy kopanie jest naturalne?
Cóż, kopanie nisko w przód, w bok, w tył czy też stąpanie w dół są mniej lub bardziej naturalne. Każdy może wykonać te cztery kopnięcia bez instrukcji. Są wbudowane w naszą konstrukcję, że tak powiem.
Użycie innych kopnięć (okrężnych, wysokich, czy z wyskoku) wymaga  myślenia, analizowania, obserwowania.
I musisz dużo ćwiczyć.

To wymaga czasu. I to jest problem numer jeden.

Problem numer dwa polega na tym, że zagrażamy naszej stabilności gdy używamy niektórych kopnięć. A stabilność jest cenną rzeczą, gdy musisz przeżyć. Te (bardziej może widowiskowe i spektakularne) kopnięcia zagrażają nam jako wykonawcom. Dawniej kopano jedynie na poziom gedanchudan, wyższe kopnięcia zaczął stosować dopiero Yoshitaka Funakoshi. On również wprowadził takie kopnięcie jak mawashi geri, ura mawashi geri czy ushiro ura mawashi.

Kopnięcia są bardzo skuteczne (jeśli zostaną użyte poprawnie). Silniejsze od uderzeń.
Każdy kto oberwał mawashi geri jodan z pewnością się ze mną zgodzi.
Można nawet powiedzieć, że kopanie jest trochę upokarzające. „Dlaczego Twoja stopa dotyka mojej twarzy? To jest nienaturalne, powinna być jakieś półtora metra niżej, NA ZIEMI!”

O ich skuteczności decyduje technika.
Aby osiągnąć maksymalną skuteczność trzeba wykorzystać całe ciało, a nie tylko nogę. Musisz wykorzystać pracę bioder, a nogę po kopnięciu natychmiast cofnąć, ściągnąć do siebie. Dzięki temu przeciwnik nie będzie miał możliwości przechwycić jej lub podciąć tej, na której stoisz. Noga musi być natychmiast gotowa do następnego ataku.
Żeby dobrze opanować technikę kopnięć trzeba pamiętać i rozumieć podstawowe zasady, którymi się rządzą.

1. Ugięcie kolana
Najpierw musisz unieść wysoko kolano nogi, którą kopiesz. Gdy znajdzie się blisko ciała kopnięcie będzie szybkie i mocne, stąd ćwiczenia unoszenia kolana.
Z kolei noga na której spoczywa ciężar ciała musi być lekko zgięta, to zapewni stabilność.

2. Dwa rodzaje kopnięć
Pierwszy – keage czyli trzaśnięcie, to wyrzut stopy po łuku, którego centrum znajduje się w stawie kolanowym, drugi zaś – kekomi to wypchnięcie i bazuje na prostowaniu kolana i wypchnięciu stopy. Keage wymaga maksymalnej prędkości, tylko wtedy będzie skuteczne i nie spowoduje utraty równowagi. W kopnięciach typu kekomi z kolei najważniejsze jest gwałtowne wypchnięcie stopy do celu tak, by uderzyła w niego w chwili maksymalnego wyprostu nogi. Inaczej kopnięcie przestanie być „uderzeniem” a stanie się zwykłym pchnięciem.

3. Biodra i stawy skokowe
Nie jest możliwe wykonanie odpowiednio silnego kopnięcia przy wykorzystaniu jedynie siły samej nogi. Żeby efektywnie kopnąć potrzeba sprężystego ruchu bioder. Ogromną rolę odgrywa również staw skokowy nogi podporowej, ponieważ silna i elastyczna kostka umożliwia płynne i efektywne ruchy bioder. Należy więc w trakcie treningu pamiętać o ćwiczeniach na wzmocnienie stawu skokowego oraz bioder.

4. Gibkość
Ważnym elementem poprawnych kopnięć jest gibkość czyli dobre rozciągnięcie, dlatego należy poświęcić odpowiednią ilość czasu w trakcie treningu na rozciąganie. Warto stosować rozciąganie dynamiczne, które lepiej przygotuje nasze mięśnie do takiego wysiłku i znacząco wpłynie na jakość technik, nawet tych podstawowych. Zyskamy dzięki temu swobodę ruchu.

Pozostaje jeszcze kwestia potrzeb treningu. Musisz określić cel. Jeśli jest nim sprawność fizyczna, kopnięcia są świetne, zwłaszcza te wysokie. Jeśli samoobrona – to wystarczą niskie, pewniejsze podstawowe kopnięcia.  Jeśli twoim celem jest coś innego, to po prostu zmieniaj trening zgodnie z tym celem.
Filozofie, taktyki, reguły i przepisy są tak różne w różnych obszarach, że nie można używać tych samych kopnięć wszędzie. W rezultacie ludzie czasami debatują na temat ogólnej skuteczności kopnięć. Tymczasem jeśli kizami jodan mawashi geri zostanie użyty we właściwym miejscu we właściwym czasie … przez właściwego adepta karate, żadna inna ludzka broń cielesna nie jest bardziej niebezpieczna.

Ostatnia już uwaga – Skoro  rozmawiamy na temat kopnięć, zapamiętajcie proszę, „keri” oznacza kopnięcie. „Geri” oznacza biegunkę. Mówimy „geri”, gdy jest w złożeniach czyli po innym słowie, np. mae geri, mawashi geri, yoko geri.
Z kolei mówimy „keri waza” mając na myśli techniki kopnięć.
Bardzo proszę, zapamiętajcie to. Czasem umieram na stażu technicznym gdy słyszę „teraz przechodzimy do geri!”

#kopnięcia #keriwaza #maegeri #karate