Samurajki

sztuki walki i wiele więcej

Podążasz ścieżką czy uczysz się technik?

Pytanie odnosi się do rozumienia sztuk walki.
Zacznijmy od wyjaśnienia czym one są. Są to sposoby walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. „Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu”.

Najbardziej znane japońskie sztuki walki to – jak podają statystyki – karate, judo, jujitsu, aikido oraz kendo. Nazwy mają szalenie ważne znaczenie i zaraz się o tym przekonacie.

Jest coś takiego jak „jutsu/jitsu” (sztuka, technika) oraz „do”(droga, sposób). Możemy to szczególnie zaobserwować w przypadku judo oraz ju jitsu. A teraz niespodzianka! Japończycy nie rozróżniają żadnej sztuki walki na sztukę czy drogę. Wielokrotnie byłam zaskoczona rozmawiając z sensei Masaya Kohama, gdy okazywało się, że judo i jujitsu to jest ta sama sztuka walki w Kraju Kwitnącej Wiśni.

Taka sama sytuacja ma miejsce w przypadku innych sztuk walki, np. karate. Można czasem usłyszeć takie zdanie jak „poprawna forma to karate-do” Otóż nie… Poprawna forma to właśnie „karate”. I ono zawiera w sobie część nazywaną karate-jitsu (czyli ten element typowo techniczny) oraz karate-do (element rozwoju osobowości). Rozwijanie i doskonalenie tych dwóch elementów to jak mówi sensei Kohama „powinność każdego budoka”. Budoka to osoba trenująca sztuki walki. Czyli budo.

I tutaj zaczynają się schody. Ponieważ mowa o budo, ściśle związanym z bugei oraz bujitsu. Podane przez moich japońskich przyjaciół definicje są bardzo obszerne, więc postaram się je przedstawić jasno i w wersji nieco skróconej. Choć nie obejdzie się bez odrobiny historii.

Gotowi? Zaczynamy!

Bugei to termin oznaczający umiejętności wojenne z dosyć krwawej epoki przed zjednoczeniem Japonii. Aktualnie określa się tym słowem sztuki walki, które powstały wcześniej niż w 1600 roku.
Bugei oznaczało wyszkolenie bushi (czyli wojownika).

Bujutsu zaś to takie praktykowanie bugei, które doprowadzi do uzyskania wyrafinowanej zręczności (nie ma tu mowy o krwawych potyczkach).

Budo to dosłownie wojenna, wojskowa droga walki. Oznacza taki trening sztuk walki (aktualnie jedyny możliwy w Japonii) aby rozwinąć i udoskonalić swoje życie a na drugim miejscu są dopiero umiejętności techniczne konkretnych sztuk walki.
Budo to także droga wojownika, czyli taki sposób życia by nie splamić honoru i nie przynieść ujmy ludziom, którzy z nami idą.

Zanim Japonia została zjednoczona, dominowało pojęcie bugei. Rzadko praktykowano bujutsu, raczej było to możliwe na peryferiach oraz w klasztorach, czyli miejscach spokojniejszych. Po objęciu władzy przez ród Tokugawa (początek XVII w) wszystkie te trzy sposoby uprawiania sztuk walki – bugei, bujutsu, budo – współistniały. Wraz z okresem pokoju bugei przechodziło w bujutsu, a potem w coraz to większym stopniu w budo, które znane jest dziś.

Co trenujesz? Judo czy jujitsu? Karate do czy karate jitsu? Może zachwyca Cię aikido, a może akijitsu? Ciężka sprawa, gdyż tak naprawdę nie wiadomo jakiej nazwy użyć. Jednak nie martw się, dla Japończyka nie ma różnicy czy użyjesz tej czy drugiej formy. Oni i tak widzą w tym jedno i to samo, bo tak jest to praktykowane w ich kraju. Jedyne co ich nieco zdziwi, to fakt, że my to rozdzielamy…

#budo #krwawe czasy

1 Comment

  1. Justynka Salma

    9 marca 2017 at 8:37 am

    Japończyków da się w ogóle zdziwić czymś? Z tego co się słyszy to nie ma dziwniejszego narodu od nich.
    Ale rozjasnila mi Pani co nieco, dobry tekst. Dzięki

Dodaj komentarz

© 2018 Samurajki

Theme by Anders NorenUp ↑