Formy, będące dla niektórych kwintesencją karate, dla innych zaś niepotrzebnymi sekwencjami ruchów, których trzeba się nauczyć by móc zdawać kolejne egzaminy. Czym jednak tak naprawdę są?

Tekki na samym początku znane były jako Naihanchi, a więc „konflikt wewnętrzny”. Taką nazwę poznał Itosu Azato gdy pierwszy raz ujrzał wspomniane kata, wykonywane przez Matsumura Sokon. Jednak sensei Funakoshi wyodrębnił z Naihanchi trzy formy i zmienił nazwy na Tekki czyli „Żelazny jeździec”
Nie do końca wiadomo skąd właśnie taka nazwa. Niektórzy mistrzowie uważają, że z powodu pozycji, w której wykonujemy to kata. Kiba dachi to przecież pozycja jeźdźca, w której nogi muszą znieść stałe napięcie mięśni na poziomie 70-80%. Wzmacniamy nogi, a więc fundamenty karateka.

Pozostaje jeszcze jedna sprawa. Tekki to jedyne kata, którego embusen (linia wykonania) pozwala tylko poruszać się na boki.
Dlaczego?
Zdania na ten temat są podzielone. Niektórzy twierdzą, że kata uczy walki gdy mamy za plecami ścianę. Inni, że w grę wchodzi potyczka w wąskiej uliczce lub korytarzu. Mój sensei wyjaśnił mi również, że chodzi o wyczucie szczególnego rodzaju równowagi, potrzebnego, by utrzymać ciało na tym samym poziomie, mimo konieczności krzyżowania nóg (pozycja kosa dachi) oraz dynamicznych ruchów wykonywanych do przodu mimo poruszania na boki. Sensei zwrócił również uwagę na trudną w tych kata pracę bioder, które muszą wykonać wibrację.

W porządku, skoro mamy już za sobą część ogólną to pora na konkrety:

Tekki Shodan (鉄騎初段) pierwsze z trzech kata grupy Tekki. Wszystkie kombinacje ruchów wykonywane są symetrycznie przechodząc jedynie wzdłuż linii embusen w prawą lub lewą stronę. Należy pamiętać, że w czasie wykonywania przejść powinniśmy utrzymywać się na stałym poziomie a do tego ciało od pasa w dół powinno być skierowane ku przodowi, niezależnie od tego w jakim kierunku wykonywana jest technika. W tym kata mamy do czynienia z blokiem kake uke, haiwan uke, uderzeniami empi uchi, kagi zuki, ura zuki oraz trudnym do wykonania kopnięciem powracającej fali – nami gaeshi,

Tekki Nidan (鉄騎二段) czyli druga forma z cyklu Tekki. Jest to kata zdecydowanie przeznaczone dla zaawansowanych zawodników ze względu na występowanie w nim dość skomplikowanych kombinacji ruchów oraz zróżnicowanego tempa. Całe kata, tak jak i poprzednie, wykonuje się w pozycji kiba dachi, poruszajac się jedynie na boki. Wykonując Tekki Nidan powinno się zwrócić szczególną uwagę na różnicę pomiędzy blokami tsukami ukekake uke. W przeciwieństwie do kake uke przy tsukami uke kciuk jest odwiedziony, ręka porusza się po półokręgu a w pozycji końcowej bloku łokieć powinien być lekko ugięty. Dodatkowo w kata doskonalimy bloki przedramieniem: sokumen uke, zenwan uke, haiwan nagashi uke.

Tekki Sandan (鉄騎三段) czyli ostatnia forma z grupy Tekki. Tak jak dwie poprzednie przeznaczona jest raczej dla zawodników zaawansowanych. Dynamiczne kombinacje bloków i ataków na poziomie chudan i gedan wymagają sporo dokładności a kolejne przejścia w pozycji kiba dachi doskonałego timingu. Dodatkowo w odróżnieniu od poprzednich dwóch Tekki, kata to nie jest symetryczne co dodatkowo komplikuje formę. Wykorzystujemy nowe techniki takie jak zenwan hineri (obrót przedramienia), furisute (wymach), oshi uke (blok przez nacisk przedramieniem).

Tekki to krótkie kata, wymagające niewiele przestrzeni. Dlaczego tak rzadko poświęcamy mu uwagę? Ćwiczmy je na równi z innymi, w końcu pozwala to na stworzenie solidnych, żelaznych fundamentów!

#tekki #kata #naihanchi #pozycja #jeźdźca